Pokazywanie postów oznaczonych etykietą humor. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą humor. Pokaż wszystkie posty

BILBO I BIBLIA (END OF BAG END)

Magdalena Janus



Dobra, ruszył! 
Mimo iż wiedzieliśmy, że tak będzie – większość z nas wcześniej przeczytała Tolkiena – odetchnęliśmy z ulgą. Gdyby nie ruszył – nici z Przygody, nici z filmu, nici z pięciu dych za bilet!!! A zatem, my siedzimy z ulgą, a on biegnie z rozwianym włosem i “bananem” na buzi pomiędzy pagórkami Shire'u, żeby dopędzić 13stkę krasnoludów, Gandalfa i... Przygodę. W oczach sąsiadów wygląda jakby mu odbiło (wybaczcie mi dziś kolokwializmy - to wszystko przez tę ulgę!). Ale on ma serdecznie gdzieś to, jak wygląda w oczach Sąsiadów.... On już może nawet nigdy tu nie powróci... A nawet jeżeli wróci, nie będzie już taki sam – to zagwarantował mu Gandalf. Liczy się z tym, zostawił wszystko. Znika totalnie z sielankowej krainy Sąsiadów. On umarł dla nich, oni dla niego. 

W ŁASKOCZĄCYM OGNIU PRÓB

Piotr Zawadzki



Niestety nie ma wiary bez prób. Co jakiś czas przychodzą one do naszego życia aby namieszać. Dlaczego nie spojrzeć na nie z humorem?
Osobiście wierzę, że istnieje coś takiego jak chrześcijański, "czarny humor", chociaż brzmi to trochę absurdalnie i nie mam zamiaru robić z tego dogmatu. Śmiech pomaga nam spojrzeć z oddali na nasze problemy i w wielu przypadkach wzmacnia naszą wiarę. Świętość bez poczucia humoru to martwa religia, mdła pobożność. Humor jest darem od Boga który osładza gorycz życia. Czas się uśmiechnąć w najczarniejszej godzinie życia... czas pośmiać się z tego jak dziwaczejemy podczas prób naszej wiary. Spojrzenie z humorem na najtrudniejsze momenty naszego życia pokazuje, że nasze ego jest ukrzyżowane, że mamy zdrowy dystans do nas samych, że nasze problemy nie określają naszej wieczności. Czas na kilka dobrych rad:

Czytałem wszystkie książki o Harrym Potterze


autor: Dawid Korzekwa



Czytałem i bardzo mi się podobały. Są wspaniałe. W wolnym czasie przeczytam jeszcze raz. W przyszłości będę je czytał swoim dzieciom... Razem będziemy przeżywać przygody dziecka, które było inne, niż reszta świata. Które cierpiało z powodu tego, że własna rodzina wyparła się go za to kim jest, choć nie zrobiło nic złego. O tym, jak pewnego dnia usłyszał dobrą nowinę o tym, że jest dziedzicem fortuny i ma dostęp do świata nadprzyrodzonego, że może zostać uczniem i uczyć się życia w nowej rzeczywistości, co wymagać będzie zmiany myślenia, dyscypliny i pracy.

Szczerzy hipokryci

autor: Piotr Zawadzki


Oto wzorowy chrześcijanin: raduje się (nie koniecznie jest szczęśliwy), nie martwi się (bo to grzech i słabość), zawsze ma ochotę iść za Bogiem (lub chociaż wlec się). Tak przynajmniej wyobrażamy sobie nasz chrześcijański ideał - coś pomiędzy pobożnym terminatorem, który nie cierpi na niedoskonałości ludzkiej natury, w połączeniu z niestrudzonym akwizytorem, pod eleganckim krawatem i w "garniaku", zawsze uśmiechniętym (błysk białych zębów), zawsze nagabującym do “zakupu”. Jak to dobrze, że rzeczywistość okazuje się o wiele bardziej... niedoskonała.
 

Ale faza!


autor: Dawid Korzekwa




W życiu przechodzimy przez rozmaite etapy. Człowiek, który chce iść za Bogiem też ma takie swoje fazy. W jednej chwili myśli sobie „Kurcze, chyba trzeba w końcu zacząć iść za Jezusem, ale tak serio”. I zaczyna się. Koniec z telewizorem, gry komputerowe precz. Wszystkie niechrześcijańskie książki spalić, świecką muzykę wyrzucić. Od dzisiaj tylko gospel, tylko Biblia i poradniki chrześcijańskie maja prawo stać na półce.

Poradnik Dla Początkujących Protestantów cz. 2

autor: Tomek Bogowski


Początkujący protestant? Nie rozumiesz używanych w nowym środowisku zwrotów? Respirator pomoże Ci odnaleźć się i zrozumieć o czym jest mowa! Nasz mini-słownik powinieneś mieć zawsze w kieszeni, jak rozmówki polsko- mandaryńskie. Enjoy!


Chwała Panu!

Jeden z moich wykładowców opowiadał kiedyś historię, gdy jako początkujący protestant słyszał ten powitalny zwrot z ust starszej siostry, odpowiadał: „chwała pani”. W naszych kręgach jest to po prostu powitanie. Często jednak bez zastanowienia powtarzamy ten zwrot, zastępując nim słowa „dzień dobry”. Wtedy (zasłyszane) taki zwrot przybiera formę: „chwała Bogu wszystkim”. To Bogu ta chwała, czy wszystkim? To powitanie samo w sobie jest fajne i pełne treści, bo jako dzieci Boże chcemy widząc współbrata oddać chwałę Bogu, ale często niestety robimy to bez myślenia.


Chwałę oddawać

Oddajemy Bogu chwałę podczas uwielbienia. Najprościej oznacza to wywyższanie, adorowanie i przebywanie w obecności Boga. Chwała to pewien splendor, uznanie, cześć. Oddając ją, musieliśmy ją wcześniej od kogoś wziąć. Dla mnie jeden z elementów uwielbienia, czyli właśnie oddawania chwały to zbieranie w niedzielę, wszystkich dobrych słów, pochwał, poklasku i uznania z całego tygodnia, które ktoś do nas zaadresował. Ten pakiecik oddajemy Bogu, mówiąc niejako że nie bylibyśmy w stanie nic osiągnąć, usłyszeć tych słów gdyby nie Bóg, bo to tylko dzięki Niemu. Bierzmy zatem chwałę od innych, ale koniecznie oddajmy ją Bogu.


Sudden Death


autor: Tomasz Kłapouszczak




Czasem w grach zespołowych (szczególnie w hokeju, ale też bywało tak w turniejach piłkarskich) obowiązuje zasada „Sudden Death” (czyli „Nagła Śmierć”). Oznacza ona, że w razie wyniku remisowego (podczas gdy konieczne jest konkretne rozstrzygnięcie) drużyny grają do uzyskania pierwszego gola. Kto strzeli pierwszy, wygrywa, a drugi odpada i mecz się kończy. Nie ma już szans na wyrównanie i odwrócenie sytuacji. Ten pierwszy zdobywa wszystko, drugi już nie ma możliwości na jakąkolwiek poprawę wyniku. Nie będzie powtórnego meczu. A jeszcze większego dramatyzmu dodaje fakt, gdy drużyna strzelająca gola pomyliła bramki.


PORADNIK DLA ATEISTY

Piotr Zawadzki


 
1. Nie pozwól sobie na wpadki typu krzyk “O Jezu!” kiedy wydarzy się coś nieoczekiwanego - to poważny dysonans w światopoglądzie.

2. Zrozum, że niczym nie różnisz się od wierzących ludzi - przynajmniej w sferze udowodnienia istnienia Boga. I Ty i oni macie wiarę - to jest wasz dowód.

3. Pamiętaj, że jesteś ateistą z powodu nieznośnego i uporczywego fanatyzmu chrześcijan - przypominaj sobie to za każdym razem kiedy sam jak fanatyk atakujesz wszystkich wokoło, kiedy nie myślą tak jak Ty o wierze i Bogu. Swoją drogą podziwiam Twój “ewangelizacyjny” zapał.

4. Czytając Dawkinsa możesz lepiej zrozumieć chrześcijan czytających Biblię - w tym przypadku jednak to oni mają większe prawo twierdzić, że ich tekst jest natchniony. Swoją drogą czy nie uważasz, że też masz swoje “święte i nieomylne księgi?”.


5. Nie pozwól sobie odpływać w kierunku jakiejkolwiek innej duchowości - np. buddyzmu - “bo tam nie ma Boga”. Ostatecznie droga którą wybrałeś podobnie jak chrześcijaństwo wymaga konsekwencji, prawda?

6. Udowadniaj wierzącym, że jest coś takiego jak “świecka moralność”. Kiedy naginasz zasady kryj się z tym - nie muszą wiedzieć, że sam ustalasz czym ostatecznie jest dobro czy zło.

7. Odrzucaj z kultury wszelkie wątki, które wypływają z wielowiekowej tradycji chrześcijańskiej - co prawda zostaje po takim przesiewie naprawdę niewiele, ale przecież da się tworzyć nową kulturę i społeczeństwo, bez oparcia się na wartościach ewangelicznych, prawda?

8. Daruj sobie hasła typu “Jezus był nauczycielem moralności” czy “Jezus był niesamowitym człowiekiem” itp. Sam Jezus nie pozostawił żadnych wątpliwości na temat tego, że uważał się za Boga. Czy takie myślenie o sobie jest godne nauczyciela moralności? Odpowiedz sobie sam.

9. W ataku na Kościół przez chwilę pomyśl o swoim życiu - o swojej moralności, swoich błędach, swoich porażkach - a potem zrozum, że Kościół (niezależnie od wyznania) to ludzie tacy jak Ty. No chyba, że jesteś człowiekiem nieomylnym.

10. Zastanów się czy Twoje notoryczne zaprzeczanie istnienia Boga nie jest czasem objawem głębokiej miłości do Niego - w końcu “kto się czubi, ten się lubi”.

Z poważaniem - były ateista.


Fides quaerens intellectum (cz. 1)

autor: Piotr Zawadzki


Odkąd w naszym pięknym, nadwiślańskim kraiku zaczęto utożsamiać wiarę z ciemnotą, wierzący intelektualiści mają niezły orzech do zgryzienia. Jak przyznać się do wiary w Biblię i naukę Jezusa Chrystusa będąc uznawanym za człowieka o wysokim poziomie erudycji?

Z moich obserwacji wynika, że chrześcijanie - inetelektualiści obmyślili kilka taktyk, dzięki którym przetrwają te ciężkie dla nich czasy.