Dobra, ruszył!
Mimo iż wiedzieliśmy, że tak będzie – większość z nas wcześniej przeczytała Tolkiena – odetchnęliśmy z ulgą. Gdyby nie ruszył – nici z Przygody, nici z filmu, nici z pięciu dych za bilet!!! A zatem, my siedzimy z ulgą, a on biegnie z rozwianym włosem i “bananem” na buzi pomiędzy pagórkami Shire'u, żeby dopędzić 13stkę krasnoludów, Gandalfa i... Przygodę. W oczach sąsiadów wygląda jakby mu odbiło (wybaczcie mi dziś kolokwializmy - to wszystko przez tę ulgę!). Ale on ma serdecznie gdzieś to, jak wygląda w oczach Sąsiadów.... On już może nawet nigdy tu nie powróci... A nawet jeżeli wróci, nie będzie już taki sam – to zagwarantował mu Gandalf. Liczy się z tym, zostawił wszystko. Znika totalnie z sielankowej krainy Sąsiadów. On umarł dla nich, oni dla niego.







