![]() |
| foto: PAP/EPA/SERGEY DOLZHENKO |
Ostatnie tygodnie minęly pod flagą Ukrainy. Wiadomości wrzały od okropieństw dziejących się w Kijowie, media ukazywały drastyczne obrazy pomordowanych w imię wolności demonstrantów, zabitych przez policję i snajperów strzelających w głowy cywilów. Kiedy oglądałem kolejne krwawe zdjęcia z Majdanu płakałem, dziwiłem się, modliłem. Jako obywatel spokojnego, ustabilizowanego kraju, żyjący w komforcie i demokracji (polska wersja, ale działa) zastanawiałem się co ja mogę właściwie zrobić. Jako widz czułem się fatalnie, wiedziałem zarazem, że nie mam żadnych możliwości uczestniczyć w tych wydarzeniach. Moją próbą wsparcia Ukrainy było - jak zresztą dla wielu z nas - udostępnianie informacji na portalach społecznościowych i zwracanie uwagi znajomych na to ludobójstwo. Ostatecznie jednak czułem się bezsilny. Co możemy zrobić w takich sytuacjach, kiedy wydaje się, że nie mamy żadnego większego wpływu na wydarzenia międzynarodowe, jak wygrać z poczuciem bezsilności? Co możem zrobić jako chrześcijanie?
