autor: Tomek Bogowski
Żyjemy w zgubnych czasach. Wszystko wokoło chce, abyśmy biegli tak szybko, jak kręci się nasze kółko w klatce na szczury. Wyścig szczurów trwa, ale niewielu potrafi zauważyć, że biegnie w miejscu. Nagrodą w tym wyścigu jest podium, pierwsze miejsce, uznanie innych szczurów. Hedonizm, pycha i bezwzględność motywują i pomagają wygrać ten wyścig. Czy jednak można wyjść z tej klatki, pomimo tego iż nie znamy życia poza nią? Trzeba. Wymaga to jednak samodzielnego myślenia i kontestacji tego, co nasze otoczenie z takim pietyzmem pielęgnuje.
Świat szczurów
Bycie drugim w świecie szczurów nie jest proste. Ludzie pukają się w czoło i drwią z tych, którzy nie biegają w kółko od rana do wieczora. Dla nich bycie drugim to jak bycie ostatnim. Dla mnie to faktycznie bycie zwycięzcą. Tak, wielki świecie: jestem drugi. Dopiero kiedy tego zapragnąłem i podjąłem tę decyzję, zobaczyłem barwy, poczułem smaki, usłyszałem inne dźwięki, poza obracającym się kółkiem do biegania w mojej klatce. Wyszedłem z klatki i zobaczyłem, że poza nią też jest świat, wielki, niesamowity, zachwycający. Teraz zrobię wszystko, żeby już tam nie wrócić. Dziś wiem, że tak, jak w scenie z filmu Matrix, pomimo niepewności wziąłem właściwą tabletkę. Kto mi ją dał?
Ryzyko
Pewnego dnia przyszedł do mnie Jezus Chrystus. Nie dosłownie, ale realnie. Powiedział, że kładzie przede mną życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Miałem wolny wybór i jakikolwiek by on nie był, Jezus by go uszanował. W jednej chwili stanęły przed moimi oczami obrazy tego, jak będzie wyglądało moje życie w obydwu przypadkach. Stabilizacja, łatwe życie pełne przyjemności, drogi na skróty i codzienny bieg w dobrze znanym mi kółku z jednej strony. Każdego dnia do momentu, aż w nim padnę i moje ścierwo zgnije wśród tych, dla których śmierć to meta. Z drugiej strony znajomość jedynie celu, do którego nie ma podwózki, a droga pełna jest niepewności. Jedyne, co gwarantował ten pakiet, to towarzystwo Mesjasza. Nie było nawet gwarancji tego, że On nie będzie dosłownie wszystkim, co mam. Ryzyko idące za każdą z decyzji było potężne, ale dziś wiem, że wybrałem dobrze.
Zamiana miejsc
Zrobiłem przemeblowanie swojej rzeczywistości. Tron mojego życia, na którym tak uwielbiałem przesiadywać, został opróżniony. Wszystkie przyjemności, kłamstwa i świństewka, które w moim wyścigu pomagały wysunąć się przed innych wylądowały w śmieciach. Wyremontowany i oczyszczony punkt dowodzenia mną objął On, Jezus. Dziś jestem drugi, bo On jest pierwszy. Jemu podporządkowałem wszystko w moim życiu i nigdy później nie żałowałem tej decyzji. Boję się pomyśleć jak wyglądałoby moje życie, gdybym wtedy stchórzył i wybrał to, co dobrze znałem, a co z dzisiejszej perspektywy jest ochłapem.
Jezus Chrystus przychodzi do każdego z nas w różnych etapach naszego życia. Każdy dostaje identyczną ofertę, a nasza decyzja zawsze zostanie uszanowana przez Boga. Czy był już u Ciebie? Jaką decyzję podjąłeś?