Pokazywanie postów oznaczonych etykietą społeczeństwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą społeczeństwo. Pokaż wszystkie posty

TERROR


Tomasz Bogowski


Powstrzymaj zamachowca!

​Nicea, Stambuł, chwilę wcześniej Ankara i Orlando. Zewsząd uderzają nas informacje o zamachach inspirowanych radykalnym islamem i nienawiścią do zachodniego świata. Setki osób rannych i zabitych, żałoba, poczucie bezradności i strach. Czy jednak musi tak być? A gdyby tak… powstrzymać zamachowca?

Zostań bohaterem

​Kilka mniejszych mediów zauważyło próbę powstrzymania szalonego kierowcy ciężarówki, który na promenadzie w Nicei rozjeżdżał świętujących ludzi. Był to motocyklista, który doskoczył do auta i próbował dostać się, niestety bezskutecznie, do szoferki. W sieci rozgorzała nawet dyskusja nad tym czynem. A gdyby się komuś udało?
​Czy nie byłbyś gotów w imię życia i zdrowia ludzi zachować się jak bohater? A może byłbyś gotów złapać rękę trzymającą broń wycelowaną w niewinnych i zatrzymać ją? Czy nie chciałbyś zostać bohaterem?

CHRZEŚCIJAŃSKI LEWAK

Tomek Bogowski



Chrześcijanin… lewak? 
Dawno umilkły już echa wyborów prezydenckich i coraz mniej różnimy się ze względu na nasze sympatie polityczne, warto spojrzeć na zagadnienie, które dla wielu jest oksymoronem. Lewica chrześcijańska funkcjonuje z powodzeniem w wielu krajach Europy, a przede wszystkim Ameryki Łacińskiej. W Polsce jednak nie dorobiła się znaczących zwolenników swojej nauki. Czy słusznie? 

TRANSWESTYTA W ZBORZE

Piotr Zawadzki
 
 
Pewnego razu siedząc w kancelarii kościoła usłyszałem ciche pukanie do głównych drzwi. Kiedy wyszedłem na zewnątrz stanęła przede mną kobieta w średnim wieku w kapeluszu na głowie i nieśmiałym, łamiącym się dziwnie głosem zapytała o najbliższe nabożeństwo. Stałem jak zamurowany po pytaniu, nie dlatego, że ktoś prosto z ulicy chciał do nas wpaść na uwielbienie (chociaż to też powoduje u mnie osłupienie) ale dlatego, że po bliższym przyjrzeniu się twarzy skrywanej pod kapeluszem okazało się, że rozmawiam... z umalowanym mężczyzną w sukience. Szok spowodował, że zamiast na "Pani" (bo wcześniej tak się kilkukrotnie do "niej" zwróciłem) zacząłem się zwracać do tej osoby na "Pan" - co było bardzo nieuprzejme z mojej strony. Poinstruowałem go o tym kiedy jest najbliższe spotkanie po czym wróciłem do siebie cały czas myśląc o tym jak będzie wyglądało najbliższe nabożeństwo z osobą transseksualną na sali... Mimo dużej dozy tolerancji nie potrafiłem poukładać sobie tej sytuacji w głowie. Od razu pojawiło mi się pytanie: czy kościół jest gotowy na przyjęcie osób transseksualnych, czy mamy w sercach wystarczająco miłości i współczucia by pokazać im Jezusa przez odpowiednie postępowanie wobec nich? Moja reakcja pokazała mi, że ja sam nie jestem gotowy, ale bardzo chcę to w sobie zmienić. Co mamy zrobić, żeby jako Kościół w Polsce skutecznie docierać do osób transseksualnych, jak takim osobom głosić Ewangelię? Czy jest dla nich miejsce na naszych perfekcyjnie dopracowanych nabożeństwach? Jakie reakcje pośród wierzących wzbudzi modlący się razem z nimi transwestyta bądź transseksualistka?

LAJKI, ZEZ ROZBIEŻNY I GŁÓD AKCEPTACJI

Piotr Zawadzki
 


ZEZ ROZBIEŻNY

Za każdym razem kiedy zamieszczam jakąś informację na portalu społecznościowym podejmuję się dramatycznej i bardzo często beznadziejnej walki z moją starą, nieprzemienioną naturą. Dlaczego? Ponieważ coś głęboko we mnie poszukuje uznania innych, a każdy zamieszczony post daje mi możliwość zdobycia tej aprobaty i poklasku. Oczywiście staram się sobie z tego zdawać sprawę i tylko jednym okiem zerkam na przybywającą liczbę "lajków" nabawiając się przy tym zeza rozbieżnego. Jak sobie to zezujące oko, mówiąc symbolicznie, "wyłupać"? Jak uniezależnić się od potrzeby bycia akceptowanym i czy to w ogóle możliwe w kontekście społeczeństwa internetowego w 21 wieku?

ARTYŚCI W KOŚCIELE

Piotr Zawadzki

 
Trzeba przyznać, że w środowiskach protestanckich a szczególnie ewangelikalnych rola artystów w mozaice Kościoła została poważnie uszczuplona. W sprawach sztuki najczęściej wypowiadają się muzycy, bo oni, z racji tworzenia utworów śpiewanych (lub wytych...) na nabożeństwach cieszą się uznaniem wierzących (pod warunkiem, że to co tworzą trafia w gusta i nie jest zbyt odważne czy alternatywne - pojawia się jednak pytanie ile z tych muzycznych kawałków jest sztuką a ile z nich pop-kulturowym wytworem?). Pozostali przedstawiciele sztuk pięknych zniknęli, ucichli, przestali być dostrzegani czy uznawani za coś ważnego dla Kościoła. Dlaczego?

GOŁA RADWAŃSKA CZYLI TROCHĘ O ZŁYCH KOMPROMISACH

Tomek Żółtko


Chrześcijanie często zarzucają sobie wzajemnie coś, co potocznie zwykli nazywać „pójściem na kompromis ze światem”. Określenie to jest niezwykle pojemnym „bon motem”, zwykle używanym po to, żeby napiętnować kogoś, kto według krytyków, nie spełnia określonych standardów moralnych, doktrynalnych czy duchowych – cokolwiek nie miałoby to oznaczać.
„Kompromis ze światem”, choć boleśnie obciążony subiektywizmem ocen, dowolnością interpretacji biblijnych tekstów, czy wreszcie najzwyklejszą złą wolą – często znajduje się w użyciu. Towarzyszy mu zwykle wytaczanie ciężkich armat – wszak chodzi przecież o Najwyższego i życie naśladowców Mesjasza...

Ta broń nie jest jednak wynalazkiem współczesności. Jej obecność odnajdujemy już w Starym Testamencie oraz przede wszystkim w Nowym. Chrystus wielokrotnie był o „kompromis ze światem” oskarżany, głównie w kontekście „zupełnie nieortodoksyjnych zachowań w sabat”, apostołowie Piotr i Paweł w kontekście niedopuszczalnej liberalizacji wymogów Prawa wobec nawracających się na chrześcijaństwo pogan. Przykładów można by znaleźć więcej. Sporo więcej...

MEDYTACJE NAD MAJDANEM

Piotr Zawadzki

foto: PAP/EPA/SERGEY DOLZHENKO

Ostatnie tygodnie minęly pod flagą Ukrainy. Wiadomości wrzały od okropieństw dziejących się w Kijowie, media ukazywały drastyczne obrazy pomordowanych w imię wolności demonstrantów, zabitych przez policję i snajperów strzelających w głowy cywilów. Kiedy oglądałem kolejne krwawe zdjęcia z Majdanu płakałem, dziwiłem się, modliłem. Jako obywatel spokojnego, ustabilizowanego kraju, żyjący w komforcie i demokracji (polska wersja, ale działa) zastanawiałem się co ja mogę właściwie zrobić. Jako widz czułem się fatalnie, wiedziałem zarazem, że nie mam żadnych możliwości uczestniczyć w tych wydarzeniach. Moją próbą wsparcia Ukrainy było - jak zresztą dla wielu z nas - udostępnianie informacji na portalach społecznościowych i zwracanie uwagi znajomych na to ludobójstwo. Ostatecznie jednak czułem się bezsilny. Co możemy zrobić w takich sytuacjach, kiedy wydaje się, że nie mamy żadnego większego wpływu na wydarzenia międzynarodowe, jak wygrać z poczuciem bezsilności? Co możem zrobić jako chrześcijanie?

KRYZYS, SĄD BOŻY?

Piotr Zawadzki



SZUKANIE PRZYCZYN

Od kilku lat nad Europą wiszą czarne chmury kryzysu gospodarczego. Podobnie ma się sprawa z USA i resztą cywilizowanego świata - potężne cięcia budżetowe, gigantyczne długi, zapaść ekonomiczna. Doczekaliśmy się czasów w których nie tylko małe firmy czy gigantyczne koncerny ale całe państwa stają nad przepaścią bankructwa. W momencie, kiedy dobrobyt stał się czymś nieodzownym i oczywistym (czymś, od czego się uzależniliśmy), pojawiła się groźba utraty wszystkiego - nie tylko dobrobytu, ale nawet podstawowych środków do życia. Kryzys oceniany jest na różne sposoby, jedni widzą w nim efekt złego zarządzania, inni rozpasanej konsumpcji. Mało jednak padło głosów w sprawie kryzysu, które określały by go jako produkt rozprężenia duchowego. Czy możemy w całą sprawę naszej porażki w gospodarzeniu dobrami wmieszać jeszcze Pana Boga? Czy nie naraża nas na śmieszność krzyk, że kryzys, jest formą sądu Bożego nad społeczeństwem konsumenckim? Jako chrześcijanie musimy jednak analizować wydarzenia ogólnoświatowe w szerszym, duchowym kontekście - ostatecznie Biblia do tego nas zachęca. W sprawie tej należy na pewno unikać ekstremalnych ocen - z jednej strony nie możemy utknąć tylko w czysto ludzkiej ocenie sytuacji, stwierdzając, że kryzys, to nic innego jak nieudolność systemu. Musimy sięgnąć wzrokiem dalej i dostrzec wątki duchowe. Z drugej strony nie możemy zrzucić sprawy na Pana Boga i niejako obwinić Go za zaistniałą sytuację - w końcu to my, ludzie, ponosimy odpowiedzialność za ten beznadziejny stan rzeczy. Ostatecznie dobrze również zadać sobie kilka pytań wysoce osobistych, np. jaki jest mój stosunek do finansów, czy zawartość mojego portfela kieruje w totalny sposób moim życiem i postępowaniem, czy też umiem być człowiekiem niezależnym od stanu konta w banku? Czy gdyby mnie dotknął kryzys, czy mimo to okazałbym się wierny Bogu?

ROGI CZY SERCE?

Tomek Bogowski

 
Pomoc potrzebującym jest naszym chrześcijańskim obowiązkiem. Biblia mówi, że pieniądze zarabiamy po to, by mieć z czego pomagać ubogim (Ef. 4,28). Dylemat „dać, czy nie dać”, kiedy przypadkowa osoba prosi nas o pieniądze, zapewne każdemu z nas jest znany. Pytanie, czy jednorazowa pomoc spełnia swoje zadanie, czy jest tylko zaspokojeniem naszego sumienia?

BÓG INSTANT?

Piotr Zawadzki

Jaka kultura, takie chrześcijaństwo... Chciałoby się powiedzieć inaczej, z dumą ogłosić, że współczesny Kościół jest w pełni odporny na negatywne wartości jakie promuje sekularna filozofia 21 wieku i idzie pod prąd, odrzucając pomysły na życie, niespójne z biblijnym światopoglądem. Niestety tak nie jest. 

NOWOCZESNY PATRIOTYZM

Tomek Bogowski


Jeszcze długo nie umilkną głosy oburzenia oraz próby przerzucania się odpowiedzialnością za wydarzenia towarzyszące obchodom Święta Niepodległości w Warszawie. Miasto liczy straty, politycy próbują pozyskać dla siebie zniesmaczony postępkiem „patriotów” elektorat. W dyskusję publiczną wplątane są tematy poboczne, takie jak tolerancja, kompetencje włodarzy stolicy oraz bunt młodego pokolenia. Przewiduję jednak, że mimo pięknych sloganów za chwilę zapomnimy o całym wydarzeniu i nie wyciągniemy z niego lekcji na kolejne lata.


Czytałem wszystkie książki o Harrym Potterze


autor: Dawid Korzekwa



Czytałem i bardzo mi się podobały. Są wspaniałe. W wolnym czasie przeczytam jeszcze raz. W przyszłości będę je czytał swoim dzieciom... Razem będziemy przeżywać przygody dziecka, które było inne, niż reszta świata. Które cierpiało z powodu tego, że własna rodzina wyparła się go za to kim jest, choć nie zrobiło nic złego. O tym, jak pewnego dnia usłyszał dobrą nowinę o tym, że jest dziedzicem fortuny i ma dostęp do świata nadprzyrodzonego, że może zostać uczniem i uczyć się życia w nowej rzeczywistości, co wymagać będzie zmiany myślenia, dyscypliny i pracy.

HANDEL LUDŹMI. WYWIAD Z DANIELĄ SIKORĄ (A21CAMPAIGN)

Alicja Jabłońska
 
 
 

Handel ludźmi jest zjawiskiem podlegającym nieustannym, dynamicznym przemianom. Dzięki geopolitycznym przemianom ostatnich lat, otwarciu granic większości europejskich państw i łatwym wyjazdom za granicę, proceder handlu ludźmi wciąż się rozrasta. W rozmowie z Polką Danielą Sikora, autorką e-booka „Milczenie jest złotem – prawda o handlu ludźmi” i działaczką współpracującą z międzynarodową organizacją The A21Campaign, rozmawiamy o współczesnym niewolnictwie, handlu ludźmi, nieświadomości potencjalnych ofiar, oraz prewencji.

Jedność Kościoła po polsku

autor: Piotr Zawadzki

fot. Piotr Zawadzki

Chrześcijanie deklarują, iż Kościół jest jeden. W praktyce bardzo często oznacza to, iż mówią o jedynej słuszności swojej denominacji i jej wyższości nad innymi wyznaniami chrześcijańskimi. Obserwując chrześcijański światek można dojść do wniosku, ze Kościół zamiast przeznaczyć swoją energię, której, nota bene, ma zadziwiająco dużo, na niesienie Ewangelii, przeznacza na prowadzenie bezowocnych konfliktów, rozwijanie pustych dysput filozoficznych, na wewnętrzne walki i dobijanie rannych. Czy we współczesnym świecie możliwa jest "prawdziwa ekumenia" wierzących, która nie byłaby wchłanianiem jednej denominacji kościelnej przez inną, zacieraniem istotnych różnic czy dyplomatycznym sposobem na ucieczkę od bolesnych problemów, które trzeba omówić?

ROZMOWY O HOMOSEKSUALISTACH

Iza Rabehanta

 
 Ostatnio zdarzyło mi się uczestniczyć w bardzo ciekawej dyskusji w gronie chrześcijan, ludzi poważnie traktujących Boga i Jego Słowo. Temat był bardzo aktualny, z pierwszych stron gazet,szeroko komentowany i wzbudzający ogromne emocje. Rozmawialiśmy o homoseksualizmie, homoseksualistach oraz niedawnej wypowiedzi Wałęsy.

Sugar Man

autor: Iza Babińska
 
 
 
Niedawno na ekrany kin wszedł niezwykły film dokumentalny pod tytułem „Sugar Man”. Opowiada historię współczesnego muzyka z przedmieść Detroit, bardzo utalentowanego ale skromnego człowieka, który zrobił ogromną karierę sam o tym nie wiedząc. Po nagraniu pierwszej płyty, która nie odniosła żadnego sukcesu w rodzinnym kraju, Sixto Rodriguez zajął się zupełnie inną pracą oraz poświęcił się wychowywaniu trzech córek. Tu opowieść mogłaby się zakończyć, ale niespodziewanie okazuje się, że jego piosenki zaczęły żyć własnym życiem i w kraju, gdzie ich autor nigdy nawet nie był poruszały ludzi, dawały im obietnicę, zmieniały myślenie. Wiele rzeczy wychodzi na jaw, gdy po latach właściciel sklepu muzycznego z RPA oraz dziennikarz muzyczny postanawiają dowiedzieć się
jak najwięcej o legendarnej dla nich postaci.
 

Szatan - życie i twórczość

autor: Tomasz Bogowski




W polskiej mentalności pokutuje stereotyp diabła jako śmiesznego stwora z rogami, kopytami i widłami. Tymi widłami kuja nas, za przeproszeniem, w dupala i ma z tego niezły ubaw. Niestety to wizerunek, który niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Czerwony, zabawny stworek może być ilustracją zła w kreskówkach dla dzieci, w rzeczywistości jednak szatan jest o wiele bardziej przerażający i nie ma nic wspólnego z Nergalem, czy Osbournem.
 

Poradnik Dla Początkujących Protestantów cz. 3

autor: Tomasz Bogowski



Ewangelia

Ewangelia to po prostu Dobra Nowina. No tak, ale o kim, o czym? Czy potrafisz jako chrześcijanin w trzech zdaniach streścić Ewangelię? Jeśli nie to może do końca jej nie rozumiesz? Ewangelia to wieść o Jezusie Chrystusie, Bożym Synu, który stał się człowiekiem, aby oddać swoje życie poprzez śmierć na krzyżu, by złożyć ofiarę za grzech każdego człowieka, który uwierzy że właśnie za niego ta ofiara została złożona. Dzięki temu, przez wiarę w Chrystusa człowiek może być zbawiony, niezależnie od uczynków, które są jakby „następnym levelem” a nie warunkiem zbawienia. Często mylimy Ewangelię z gadaniem o kościele: „Wiesz, zmieniłem kościół i teraz jestem zielonoświątkowcem, jest super”. To nie jest Ewangelia :) 


KOŚCIÓŁ KULTUROTWÓRCÓW

Piotr Zawadzki


Kościół to niesamowita grupa ludzi - z jednej strony to ludzie, którzy głęboko zrozumieli swoją ułomność i niewystarczalność. Z drugiej strony - ludzie, którzy uzyskali możliwości, do tej pory im nie dostępne. Jakie to możliwości?

 
Między innymi chodzi o umiejętność tworzenia nowej kultury, opartej w pełni na zasadach Królestwa Bożego. Każdy człowiek w momencie nawrócenia staje się kulturotwórcą, uzyskuje też impuls do prowadzenia życia pełnego kreatywności. Oznacza to, że od tej pory ma potencjał do zaprowadzania zmian wszędzie gdzie jest - zmian bazujących na wartościach ewangelii. Czasami obserwujemy jednak zupełnie inną drogę, obieraną przez wierzących. Zamiast świadomie wkroczyć na drogę tworzenia nowej kultury, wpływu na społeczeństwo oraz prowadzenia życia w nowatorski sposób, dochodzi do lękliwej izolacji od świata, mentalnej ucieczki do schronu, w którym apatycznie czekają na powtórne przyjście Jezusa, gromadząc racje żywnościowe i dziwaczne książki o niuansach eschatologii. W procesie tym najczęściej izolują się od swoich kulturotwórczych możliwości na wielu poziomach - zaczynają używać języka, który wznosi mury wobec społeczeństwa (nowomowa), wyznają religijne zakazy i nakazy bazując na mnożonych w nieskończoność tradycjach, spoglądają na otaczający świat z narastającą wyższością lub nawet obrzydzeniem. Łatwo nam wskazywać palcem, najlepiej byłoby jednak przyznać się, że każdy z nas w jakiejś mierze cierpi na tą chorobę. Co możemy zrobić by wyjść ze schronu i zacząć w skuteczny sposób głosić ewangelię?

I AM SECOND

autor: Tomek Bogowski



Żyjemy w zgubnych czasach. Wszystko wokoło chce, abyśmy biegli tak szybko, jak kręci się nasze kółko w klatce na szczury. Wyścig szczurów trwa, ale niewielu potrafi zauważyć, że biegnie w miejscu. Nagrodą w tym wyścigu jest podium, pierwsze miejsce, uznanie innych szczurów. Hedonizm, pycha i bezwzględność motywują i pomagają wygrać ten wyścig. Czy jednak można wyjść z tej klatki, pomimo tego iż nie znamy życia poza nią? Trzeba. Wymaga to jednak samodzielnego myślenia i kontestacji tego, co nasze otoczenie z takim pietyzmem pielęgnuje.



Świat szczurów

Bycie drugim w świecie szczurów nie jest proste. Ludzie pukają się w czoło i drwią z tych, którzy nie biegają w kółko od rana do wieczora. Dla nich bycie drugim to jak bycie ostatnim. Dla mnie to faktycznie bycie zwycięzcą. Tak, wielki świecie: jestem drugi. Dopiero kiedy tego zapragnąłem i podjąłem tę decyzję, zobaczyłem barwy, poczułem smaki, usłyszałem inne dźwięki, poza obracającym się kółkiem do biegania w mojej klatce. Wyszedłem z klatki i zobaczyłem, że poza nią też jest świat, wielki, niesamowity, zachwycający. Teraz zrobię wszystko, żeby już tam nie wrócić. Dziś wiem, że tak, jak w scenie z filmu Matrix, pomimo niepewności wziąłem właściwą tabletkę. Kto mi ją dał?

 Ryzyko

Pewnego dnia przyszedł do mnie Jezus Chrystus. Nie dosłownie, ale realnie. Powiedział, że kładzie przede mną życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Miałem wolny wybór i jakikolwiek by on nie był, Jezus by go uszanował. W jednej chwili stanęły przed moimi oczami obrazy tego, jak będzie wyglądało moje życie w obydwu przypadkach. Stabilizacja, łatwe życie pełne przyjemności, drogi na skróty i codzienny bieg w dobrze znanym mi kółku z jednej strony. Każdego dnia do momentu, aż w nim padnę i moje ścierwo zgnije wśród tych, dla których śmierć to meta. Z drugiej strony znajomość jedynie celu, do którego nie ma podwózki, a droga pełna jest niepewności. Jedyne, co gwarantował ten pakiet, to towarzystwo Mesjasza. Nie było nawet gwarancji tego, że On nie będzie dosłownie wszystkim, co mam. Ryzyko idące za każdą z decyzji było potężne, ale dziś wiem, że wybrałem dobrze.

Zamiana miejsc

Zrobiłem przemeblowanie swojej rzeczywistości. Tron mojego życia, na którym tak uwielbiałem przesiadywać, został opróżniony. Wszystkie przyjemności, kłamstwa i świństewka, które w moim wyścigu pomagały wysunąć się przed innych wylądowały w śmieciach. Wyremontowany i oczyszczony punkt dowodzenia mną objął On, Jezus. Dziś jestem drugi, bo On jest pierwszy. Jemu podporządkowałem wszystko w moim życiu i nigdy później nie żałowałem tej decyzji. Boję się pomyśleć jak wyglądałoby moje życie, gdybym wtedy stchórzył i wybrał to, co dobrze znałem, a co z dzisiejszej perspektywy jest ochłapem.

Jezus Chrystus przychodzi do każdego z nas w różnych etapach naszego życia. Każdy dostaje identyczną ofertę, a nasza decyzja zawsze zostanie uszanowana przez Boga. Czy był już u Ciebie? Jaką decyzję podjąłeś?